இலங்கை சுங்கத் துறையால் இரண்டு தமிழ் நூல்கள் தொடர்ந்து தடுத்து வைக்கப்பட்டிருப்பது, அந்த நூல்களின் ஆசிரியரின் அடிப்படை உரிமைகளை நேரடியாக மீறும் செயல் என்று இலங்கை மனித உரிமைகள் ஆணையம் (HRCSL) ஒரு முக்கிய தீர்ப்பை வழங்கியுள்ளது.
கிளிநொச்சியைச் சேர்ந்த எழுத்தாளர் தீபச்செல்வன் என்பவருடையதுதான் இந்த விவகாரத்திற்குரிய நூல்கள். இந்தியாவின் சென்னையில் அச்சிடப்பட்டு இறக்குமதி செய்யப்பட்ட 288 நூல்கள் அடங்கிய தொகுப்பு, “தேசிய நல்லிணக்கத்திற்குப் பாதிப்பை ஏற்படுத்தக்கூடும்” என்ற குற்றச்சாட்டின் பேரில் சுங்க அதிகாரிகளால் பறிமுதல் செய்யப்பட்டிருந்தது.
இரண்டு புத்தகங்கள் தடுத்து வைப்பு
சர்ச்சைக்குரிய அந்தத் தொகுப்பில் ‘இப்போதும் இங்கே இரண்டு தேசங்கள்தான்’, ‘எழுத்தால் நான் யுத்தம் செய்கிறேன்’, ‘பயங்கரவாதி’ மற்றும் ‘சயனைட்’ ஆகிய நான்கு தலைப்பிலான நூல்கள் இருந்தன. இலங்கை கலைப் பேரவை (Arts Council of Sri Lanka) ‘பயங்கரவாதி’ மற்றும் ‘சயனைட்’ ஆகியவற்றை புனைகதைகள் (fiction) என வகைப்படுத்தியதைத் தொடர்ந்து அவை விடுவிக்கப்பட்டன.
இருப்பினும், ‘இப்போதும் இங்கே இரண்டு தேசங்கள்தான்’ (75 பிரதிகள்) மற்றும் ‘எழுத்தால் நான் யுத்தம் செய்கிறேன்’ (147 பிரதிகள்) ஆகிய நூல்களைத் தொடர்ந்து தடுத்து வைப்பதற்கான கடுமையான உத்தரவை அதிகாரிகள் நடைமுறைப்படுத்தினர்.
பல்வேறு அரசு அமைப்புகளின் பொறுப்பற்ற செயல்
ஓய்வுபெற்ற உயர் நீதிமன்ற நீதிபதி எல்.டி.பி. தெஹிதெனிய (L.T.B. Dehideniya) தலைமையில் நடைபெற்ற மனித உரிமைகள் ஆணையத்தின் விசாரணையில், தெளிவான அதிகார வரம்பை வரையறுக்காமல் இலங்கை சுங்கத் திணைக்களம், பாதுகாப்பு அமைச்சகம் மற்றும் புத்தசாசன, மத மற்றும் கலாசார விவகார அமைச்சகம் ஆகிய பல்வேறு அரசு அமைப்புகள் பொறுப்பை ஒன்றன் மீது ஒன்று சுமத்திக்கொண்டிருந்தது தெரியவந்தது.
அரசு நிறுவனங்களிடம் தமிழ் மொழித் திறன் இல்லாமை மற்றும் ஒரு நூலின் அட்டையில் இலங்கையின் வரைபடம் பிளவுபட்ட நிலையில் சித்தரிக்கப்பட்டிருந்ததைக் கண்டு எழுந்த நிறுவன ரீதியான அச்சம் ஆகியவைதான் இந்த ஆரம்பக்கட்ட பறிமுதலுக்கு முக்கிய காரணங்களாக அமைந்தன என்று ஆணையம் சுட்டிக்காட்டியது.
தனது சட்டப் பகுப்பாய்வில், அரசியலமைப்பின் 14(1)(a) பிரிவு பேச்சு மற்றும் கருத்துச் சுதந்திரத்திற்கு உத்தரவாதம் அளிப்பதை மனித உரிமைகள் ஆணையம் வலியுறுத்தியது. இப்பிரிவு, அரசுக்கோ அல்லது பொதுமக்களுக்கோ இடையூறு விளைவிக்கக்கூடிய வழக்கத்திற்கு மாறான, அதிர்ச்சியூட்டும் அல்லது சர்ச்சைக்குரிய கருத்துக்களையும் வெளிப்படையாகப் பாதுகாக்கிறது.
உயர் நீதிமன்றத்தின் நிலைபெற்ற சட்ட முன்னுதாரணங்களை மேற்கோள் காட்டிய ஆணையம், தண்டனைச் சட்டத்தின் 120-வது பிரிவின் கீழ் தனிப்பட்ட குற்றத்தன்மை, நோக்கம் மற்றும் காரண-காரியத் தொடர்பு ஆகியவற்றுக்கான சட்டரீதியான அளவுகோல்களை நிரூபிக்க சம்பந்தப்பட்ட தரப்பினர் தவறிவிட்டனர் என்றும் சுட்டிக்காட்டியது.
அதிகாரம் சுங்கத் திணைக்களத்திற்கு இல்லை
மேலும், இலங்கையில் 2002 ஆம் ஆண்டிலேயே குற்றவியல் அவதூறுச் சட்டம் நீக்கப்பட்டுவிட்டதைச் சுட்டிக்காட்டிய ஆணையம், இதன் மூலம் அரச அதிகாரிகள் அல்லது நிறுவனங்களுக்கு எதிரான அவதூறான கருத்துகள் அடங்கியுள்ளன என்ற அடிப்படையில் புத்தகங்களைப் பறிமுதல் செய்வதற்கான அதிகாரம் சுங்கத் திணைக்களத்திற்கு இல்லை என்றும் தெளிவுபடுத்தியது.
கருத்துச் சுதந்திரம் என்பதையும் தாண்டி, தன்னிச்சையாகவும் நீண்ட காலமாகவும் தடுத்து வைத்திருந்த நடவடிக்கையானது, அரசியலமைப்பின் 12(2) ஆம் பிரிவின் கீழ் மொழி அடிப்படையிலான சட்டவிரோதப் பாகுபாடாக அமைவதாகவும், 12(1) ஆம் பிரிவின் கீழ் சட்டத்தின் முன் சமத்துவம் என்ற உரிமையை மீறுவதாகவும், அத்துடன் 14(1)(f) ஆம் பிரிவின் கீழ் தனது கலாசாரத்தை மேம்படுத்தவும் தாய்மொழியைப் பயன்படுத்தவும் எழுத்தாளருக்கு உள்ள உரிமையைப் பாதிப்பதாகவும் இலங்கை மனித உரிமைகள் ஆணையம் (HRCSL) முடிவு செய்தது.
இதன் விளைவாக, அந்த இரண்டு புத்தகங்களின் பறிமுதல் செய்யப்பட்ட அனைத்துப் பிரதிகளையும் உடனடியாக விடுவிக்குமாறும், இது தொடர்பான முறையான இணக்க அறிக்கையை 2026 டிசம்பர் 2 ஆம் திகதிக்குள் சமர்ப்பிக்குமாறும் இலங்கை சுங்கத் திணைக்களத்தின் பணிப்பாளர் நாயகத்திற்கு ஆணையம் உத்தரவிட்டுள்ளது.
முறைப்பாட்டாளர் சார்பில் சட்டத்தரணிகள் நடராஜா காண்டீபன், கலாநிதி விரஞ்சன் ஹேரத் மற்றும் எச். தமிழவள் காண்டீபன் ஆகியோர் ஆஜராகினர்.
