கவிதை | தமிழினி ஜெயக்குமாரன் | ஒரு தேவதையின் கனவுகவிதை | தமிழினி ஜெயக்குமாரன் | ஒரு தேவதையின் கனவு

9

எண்ண இழைகளை

வானவில்லின்

நிறங்களில் தோய்த்து

கனவு நெய்கிறாள்.

 

சூரியனைப் பொடியாக்கி

தங்க ஜிகினாத்

துகள்களால் பட்டாடையின்

பூக்களை

வரைகிறாள்.

 

விண் மீன்களைப்

பொறுக்கியெடுத்து

முந்தானையின் முத்துக் குஞ்சரமும்

அகலச் சரிகையும்

ஆசையுடனே

இழைக்கிறாள்.

 

முகில்களின்  முதுகுகளின்

இந்தத் தேவதையின்

வஸ்த்திரமும் இணையாக

உலருவதை

மிதப்போடு ரசிக்கிறாள்.

 

மானத்தைப் பொத்தி

மறைத்திருக்கும்

கிழிசல் தாவணியை

கலைத்துப் புணருகின்றன

நரத்தைப் புசிக்கும்

காமத்து முள்ளுகள்.

 

தனது நிர்வாணத்தையே

காணச் சகிக்காத

சமூகம்

தலையிலடித்துக்

கதறுகிறது.

 

அவளோ

முடிவுறாத தனது

கனவுகளுக்கு

நிறம் தீட்டுவதற்காக

அடிவானத்திலிருக்கும்

வண்ணங்களை

எப்போதும் போலவே

சேகரித்துக் கொண்டிருக்கிறாள்.

 

 

நன்றி : பதிவுகள் | தமிழினி ஜெயக்குமாரன்