நானே பறக்கிறேன் !!! நான் மட்டுமே பறக்கிறேன்
இருள் சூழ்ந்த என் வானத்தை நோக்கி,
உயிரற்ற இறகுகளை,
அகல விரித்துக் கொண்ட வண்ணத்துப்பூச்சியாக….
வெளியிலே வேறெந்த அலங்காரங்களும் இல்லை,
மனம் மட்டும் பல வர்ண ஜாலம் காட்டியதாய்,
நானே பறக்கிறேன் !!! நான் மட்டுமே பறக்கிறேன்
அன்றொருநாள் நான் சென்ற
பள்ளியின் பாதைச் சுவடுகளின்
கனவுகளை மீளச் சுமந்தபடி……….
புத்தகம் வைக்கத் தந்த
பையும் கிழிந்து தைக்க இடமில்லை என்றாகிற்று
பள்ளிக்கு நடந்து போகும்
பல மைல் தூரம் வரையில்,
முதுகுச் சுமை கூடி
பைக்கு வெளியே
கணிதப் புத்தகம் ஊர்வலம் பார்த்து வரும்….
வெளிறிய வெள்ளைச் சட்டைக்கு
நீலம் போட வசதியில்லை
கரும்பையன் கறை எண்டு
அதற்கு மட்டும் குறையில்லாமல்…
எண்ணைவாரித் தலை பின்ன
உடைந்த பல்லுச் சீப்பு மட்டும் இருக்கும்
பின்னி மடித்துக்கட்ட
வாழை நாரைத்தவிர வேறோன்றும் இருக்காது
கிடக்கும் பழங்கஞ்சியில் பசி போக்கி விட்டு
பள்ளிக்குப் புறப்படுவேன்
ஆறுமணி ஆயிற்றென்று…..
சட்டத்தில் இடம்பிடிக்க
திட்டம் தந்த சப்பாத்தில்
முட்களின் அணிவகுப்பு
ஒற்றைக் காட்டுப் பாதை என்றால்
அவை இல்லாமல் இருக்காது
வேர்வை வழிந்தொழுகி
கரிச்சட்டியில் தொட்டு வைத்த
பொட்டும் கரைந்து போகும்
துடைக்கத்தான் இருக்கே
வெள்ளைச் சட்டையின் கழுத்துப்பட்டி
ஓட்டமும் நடையுமாய் போகிறேன்
ஒன்பது மணிக்காச்சும் பள்ளிக்குப் போகோணும்
தாமதம் எண்டு மைதானச் சிரமதானம்
எனக்கு மட்டும் நாள் தவறாமல் நடக்கும்
நான் போகும் வரை முழுதும்
பதுங்கியிருந்த மதுக்கூட்டம்…..
ஏதேதோ சஞ்சல சத்தத்துடன்,
ஒருமுறை திரும்பிப் பார்க்கிறேன்..
பற்றைக்குள் பதுங்கியிருந்த
பூனைகளின் கைகளுக்குள் என் பிஞ்சு உடல்
நகத்தால் கிழிக்கப்பட்டு
இறக்கைகள் உடைந்த இரத்தப் பெருக்குடன்
ஆடைகள் களைக்கப்பட்டு
அந்தரங்கம் சுவைக்கப்பட்டது
எச்சமாய் வீசப்பட்டடேன்
ஓநாய்களின் சித்திரவதைக்காக
புழுக்கள் தம் தீன்களுக்காய்
உடற்சதைத் துண்டங்களை
மண்ணுக்குள் புதைத்துக் கொண்டன
மிஞ்சிய எலும்புகளை
குட்டை நாயொன்று காவி;ச் சென்றது
தடங்கள் எதுவும் இல்லை !!!!!!!
வீசப்பட்ட புத்தகங்கள் மாத்திரம்
கறையான்கள் அரித்துக் கொண்டிருந்தன
(அநாதையான என்னைத் தேடியார் வருவார்……!!!!!!!!!!!!!!!!
முல்லையின் ஹர்வி
