2026 ஜூன் மாதம் திரைப்பட இயக்குநர் பாரதிராஜாவின் மறைவு, இந்திய சினிமாவின் ஒரு சகாப்தத்தின் முடிவைக் குறிக்கிறது. ‘இயக்குநர் இமயமே’ என்று போற்றப்படும் பாரதிராஜா, செயற்கையான ஸ்டுடியோ அமைப்புகளிலிருந்து தமிழ் சினிமாவை வெளியே எடுத்து வந்து, கிராமப்புற தமிழ்நாட்டின் வயல்வெளிகளிலும் நிலப்பரப்புகளிலும் நிலைநிறுத்தியதன் மூலம் அதை முற்றிலும் மாற்றியமைத்தார். இதன் மூலம், எதார்த்தம், சமூக உணர்வு மற்றும் மனித கண்ணியம் ஆகியவற்றில் வேரூன்றிய புதியதொரு சினிமா மொழியை அவர் உருவாக்கினார்.
தேனி மாவட்டத்தில் உள்ள ஒரு சிறிய கிராமத்தில் பிறந்த பாரதிராஜா, தனது விடாமுயற்சியாலும் படைப்பாற்றலாலும் இந்தியாவின் மிகவும் செல்வாக்குமிக்க திரைப்பட இயக்குநர்களில் ஒருவராக உயர்ந்தார். அவரது படங்கள் கிராமத்து வாழ்க்கையின் அழகை மட்டும் படம்பிடிக்கவில்லை; மாறாக அதன் ஏற்றத்தாழ்வுகள், பாரபட்சங்கள் மற்றும் போராட்டங்களையும் வெளிப்படுத்தின. சக்திவாய்ந்த கதைசொல்லல் மூலம், சாதி, வர்க்கம், பாலினம் மற்றும் சமூக நீதி தொடர்பான சிக்கல்களை அவர் தொடர்ந்து வலியுறுத்தினார்.
தமிழ் சினிமாவில் ஒரு புரட்சி
1977-ல் தனது முதல் படமான ’16 வயதினிலே’ மூலம் அறிமுகமாவதற்கு முன்பு, தமிழ் சினிமா பெரும்பாலும் நகர்ப்புறக் கதைகளையும் ஸ்டுடியோ தயாரிப்புகளையுமே நம்பியிருந்தது. நிஜ கிராமங்களுக்கு கேமராக்களைக் கொண்டு சென்று, இயற்கை சூழலில் படப்பிடிப்பு நடத்தி, வழக்கமான முறைகளை பாரதிராஜா உடைத்தெறிந்தார்.
அவரது படங்கள் செம்மண் பூமி, தூசியால் நிறைந்த சாலைகள் மற்றும் கிராமப்புற தமிழ்நாட்டின் கலாச்சாரத் துடிப்புகளை உயிர்ப்பித்தன. எல்லாவற்றிற்கும் மேலாக, சாதிய ஒடுக்குமுறை மற்றும் பொருளாதார சமத்துவமின்மை உள்ளிட்ட கிராமத்து வாழ்க்கையின் சிக்கலான சமூக எதார்த்தங்களை அவை சித்தரித்தன. இசையமைப்பாளர் இளையராஜாவுடனான அவரது கூட்டணி, அவரது கதைகளின் உணர்ச்சிகரமான ஆழத்தை மேம்படுத்தும் ஒரு தனித்துவமான இசை அடையாளத்தை உருவாக்கியது.
ஒரு சகாப்தத்தை மறுவரையறை செய்த படங்கள்
16 வயதினிலே (1977) இப்படம் ‘மயில்’ என்ற கதாபாத்திரத்தின் மூலம் பார்வையாளர்களுக்கு அறிமுகமானது. ஸ்ரீதேவி நடித்த அந்த கிராமத்து இளம்பெண்ணின் கனவுகளும், பலவீனங்களும் கமல்ஹாசன் நடித்த ‘சப்பாணி’ மற்றும் ரஜினிகாந்த் நடித்த ‘பரட்டை’ ஆகியோரின் முரண்பட்ட ஆளுமைகளால் வடிவமைக்கப்பட்டிருக்கும்.
இப்படம் தமிழ் சினிமாவில் ஒரு திருப்புமுனையாக அமைந்தது. கவர்ச்சிகரமான பிம்பங்களை நிராகரித்து, உண்மையான கிராமத்து வட்டார வழக்கு மற்றும் எதார்த்தமான கதாபாத்திரங்களை பாரதிராஜா தழுவினார். இப்படத்தின் மாபெரும் வெற்றி, சாமானிய மக்களின் வாழ்வில் வேரூன்றிய கதைகளும் மக்கள் விரும்பும் கிளாசிக் படங்களாக மாற முடியும் என்பதை நிரூபித்தது.
கிழக்கே போகும் ரயில் (1978) ராதிகா மற்றும் சுதாகர் நடித்த இப்படம், சாதியப் பிரிவினைகள் மற்றும் கிராம அதிகார வரம்புகளுக்குள் காதல் மற்றும் அபிலாஷைகளை ஆராய்ந்தது. சமூகக் கட்டுப்பாட்டிலிருந்து விடுதலையையும் நம்பிக்கையையும் குறிக்கும் குறியீடாக ‘ரயில்’ பயணத்தை பாரதிராஜா பயன்படுத்தினார்.
இப்படம் ராதிகாவின் திரைப்பயணத்தைத் தொடங்கி வைத்ததுடன், விளிம்புநிலை மக்களின் வாழ்க்கையை இரக்கத்துடனும் உணர்திறனுடனும் சித்தரிக்கும் இயக்குநராக பாரதிராஜாவின் நற்பெயரை உறுதிப்படுத்தியது.
முதல் மரியாதை (1985) சிவாஜி கணேசனின் திரைப்பயணத்திலேயே மிகச்சிறந்த நடிப்பில் ஒன்றாக இப்படம் அமைந்தது. unhappy திருமண வாழ்க்கையில் சிக்கியிருக்கும் மலையச்சாமி எனும் உயர்சாதி கிராமத்துத் தலைவனுக்கும், ராதா நடித்த குயில் எனும் கீழ் சாதி இளம் பெண்ணுக்கும் இடையிலான ஆழ்ந்த உணர்ச்சிகரமான பிணைப்பை இப்படம் விவரித்தது.
இளையராஜாவின் மனதை வருடும் இசையுடனும், அடக்கமான கதைசொல்லலுடனும், கண்ணியம், தனிமை மற்றும் சமூக போலித்தனம் குறித்த நெகிழ்ச்சியான ஒரு தியானத்தை பாரதிராஜா உருவாக்கினார். இந்திய சினிமாவில் முதிர்ச்சியான மற்றும் கட்டுப்பாடான படைப்பாற்றலுக்கு இன்றும் இப்படம் மிகச்சிறந்த உதாரணங்களில் ஒன்றாகத் திகழ்கிறது.
வேதம் புதிது (1987) சாதிய பாகுபாட்டிற்கு எதிரான பாரதிராஜாவின் மிக வெளிப்படையான அறிக்கையாகக் கருதப்படும் இப்படம், சத்யராஜை பாலூ தேவர் என்ற கதாபாத்திரத்தில் முன்னிறுத்தியது. மதக் கோட்பாடுகளையும், சாதிய படிநிலைகளையும் சவால் செய்யும் ஒரு பகுத்தறிவாளர் அவர்.
இப்படத்தின் துணிச்சல் குறிப்பிடத்தக்கது. இதுபோன்ற கருப்பொருள்கள் நேரடியாக விவாதிக்கப்படாத காலகட்டத்தில், சினிமாவை சமூக விமர்சனக் கருவியாக பாரதிராஜா பயன்படுத்தினார். இந்தியாவின் சாதிய எதிர்ப்பு சினிமா வரலாற்றில் இது ஒரு மிக முக்கியமான படைப்பாக இன்றும் உள்ளது.
கருத்தம்மா (1994) வறட்சி மற்றும் வறுமையின் பின்னணியில், பெண் சிசுக்கொலை என்ற கொடூரமான பழக்கத்தை இப்படம் அம்பலப்படுத்தியது. கிராமத்து வாழ்க்கையை அழகியல் ரீதியாக மட்டும் பார்க்காமல், அதன் இருண்ட உண்மைகளில் ஒன்றை பாரதிராஜா தைரியமாக எதிர்கொண்டார்.
ஏ.ஆர். ரஹ்மானின் மறக்க முடியாத இசையின் ஆதரவுடன், பெண் குழந்தைகளைப் பாதுகாப்பது குறித்து தேசிய அளவில் விவாதங்களைத் தூண்டிய இப்படம், சமூகப் பிரச்சினைகளுக்கான சிறந்த படத்திற்கான தேசிய விருதை வென்றது. சினிமா என்பது சமூகத்திற்குப் பணிபுரிய வேண்டும் மற்றும் பொது நனவை உயர்த்த வேண்டும் என்பதில் பாரதிராஜா கொண்டிருந்த அசைக்க முடியாத நம்பிக்கையை இது நிரூபித்தது.
சினிமாவையும் தாண்டிய ஒரு மரபு
பாரதிராஜாவின் படங்கள் ஸ்ரீதேவி, ரஜினிகாந்த், கமல்ஹாசன், ராதிகா மற்றும் சத்யராஜ் உள்ளிட்ட பல கலைஞர்களின் வாழ்க்கையை உருவாக்கி செதுக்கின. இருப்பினும், அவரது மிகப்பெரிய பங்களிப்பு இந்திய சினிமாவை மாற்றியமைத்த விதத்தில்தான் உள்ளது.
சாமானிய மக்களின் வாழ்க்கையில் கவிதையைக் கண்டறிந்த அவர், சினிமாவிற்குள் அரிதாகவே நுழைந்த மனிதர்களுக்குக் குரல் கொடுத்தார். கிராமங்களை வெறும் கற்பனை உலகமாகவோ அல்லது கேலிச் சித்திரமாகவோ காட்டாமல், அன்பு, மோதல், பாரம்பரியம் மற்றும் மாற்றம் நிறைந்த வாழும் சமூகங்களாக அவர் சித்தரித்தார்.
தன் படைப்புகள் மூலம், பாரதிராஜா எப்போதும் மனித கண்ணியத்தையும் சமூக சமத்துவத்தையும் வலியுறுத்தினார். அவரது படங்கள் சாதியப் பாகுபாடுகளை எதிர்த்தன, ஆணாதிக்கத்தைக் கேள்விக்குள்ளாக்கின, மற்றும் விளிம்புநிலை மக்களின் போராட்டங்களை வெளிச்சத்திற்குக் கொண்டு வந்தன. அந்த வகையில், அவரது சினிமா சமூக நீதியின் நீடித்த வெளிப்பாடாக மாறியது.
அவரது மறைவுக்குப் பிறகும், எதார்த்தம், நம்பகத்தன்மை மற்றும் சமூக அக்கறையைத் தேடும் திரைப்படத் தயாரிப்பாளர்களுக்கு பாரதிராஜாவின் படைப்புகள் ஒரு வழிகாட்டியாகத் திகழ்கின்றன. அவரது படங்கள் பார்வையாளர்களை கிராமத்து வாழ்க்கையின் அழகைப் பாராட்ட மட்டுமல்லாமல், மிகவும் சமத்துவமான மற்றும் மனிதாபிமானமுள்ள சமூகத்தின் அவசியத்தைப் பற்றி சிந்திக்கவும் தொடர்ந்து அழைக்கின்றன.
திரைப்பட ஆர்வலர்கள் மற்றும் இளைய தலைமுறையினருக்கு, பாரதிராஜாவின் தலைசிறந்த படைப்புகளை மீண்டும் பார்ப்பது என்பது வெறும் பழைய நினைவுகளை அசைபோடுவதல்ல; அது கலைத்திறனையும் சமூகப் பொறுப்பையும் ஒருங்கிணைத்த ஒரு சினிமாவைக் கண்டடைவதும், சமத்துவம் மற்றும் மனித கண்ணியம் குறித்த அவரது படைப்புகளின் அழியாத செய்தியை மறுபடியும் உணர்வதுமாகும்.
– பொன்.சந்திரன், கோணங்கள் திரைப்படச் சங்கம், கோயம்புத்தூர்.
தமிழாக்க உதவி: நிவேதிதா, கோவை.
நன்றி : கீற்று இணையம்
